Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord.

 

Van horen, zien & zwijgen, naar horen, zien, voelen & spreken

Beste manager, MT en teamlid, herken je dit?

Je hoort jezelf en je collega’s steeds de zelfde argumenten gebruiken om iets niet te doen. Je hoort jezelf en je collega’s net niet die dingen benoemen die het verschil zouden maken. In plaats daarvan benoemen jij en je collega’s alleen dat wat bijdraagt aan de harmonie.

Je ziet gedrag bij de ander wat niet lijkt te kloppen met wat hij zegt, zelf maak je je er waarschijnlijk ook schuldig aan.Je ziet blikken die tussen collega’s worden uitgewisseld, die meer zeggen dan hetgeen wat hardop wordt uitgesproken. Je ziet ze wegkijken, wanneer het spannend wordt, je ziet collega’s uitchecken en bent zelf waarschijnlijk ook afgehaakt.

Maar je zegt niets. Je benoemt niet wat je hoort en ziet. Je hoopt wellicht op die ene collega die altijd zo goed uit haar woorden komt? Of je voelt je niet veilig om je in dit team uit te spreken, anderen die je voor gingen, lukte dat niet zonder kleerscheuren. Misschien past uitspreken in een groep of naar je manager wel helemaal niet bij wat jij van thuis uit hebt meegekregen. Of misschien wachtte je tot dat ene moment wat zou komen, wat niet kwam.

Waarschijnlijk voelde je wel heel veel bij wat je hoorde en zag. Misschien voelde je je gezien door het gedrag van de ander of juist niet. Misschien voelde je onrust omdat er steeds hetzelfde gezegd werd en er maar geen knopen werden doorgehakt, misschien voelde je boosheid, omdat het niet klopte wat je hoorde of misschien voelde je je gelaten, omdat er toch nooit iemand naar jou luistert.

Ja, en geef jezelf eens ongelijk. Je uitspreken tegen de rest, betekent wellicht ook niet meer bij de rest horen. En bij de rest horen heeft ook zijn voordelen. We zijn nu eenmaal kudde dieren en horen graag ergens bij. Maar ten kosten van je eigen behoeftes en ten kosten van jouw stem?

En is de sfeer eigenlijk wel zo goed wanneer we ons niet uitspreken. Waar gaan al die gevoelens die gepaard gaan met niet uitspreken heen?

Vaak wordt er wel iets uitgesproken, maar niet in de groep, liever in een 1 op 1 situatie, achter de rug van de andere collega’s. Iedereen hoort het en ziet het, maar kiest toch vaak voor zwijgen.

En wat is dat jammer. Je niet uitspreken, betekent namelijk ook het niet horen van andere perspectieven, het niet benutten van het potentieel ven de talenten van de totale groep. Daar laat een groep kansen liggen om elkaar en het teamresultaat niet boven zichzelf uit te laten stijgen.

Maar er is hoop. Je uit spreken in een groep kan je leren. Je hoeft niet te wachten tot de ander daarmee begint, je kan iedere dag zelf besluiten om je wel of niet uit te spreken. Door je bewust te worden van je eigen keuze vrijheid, besef je ook dat door jezelf uit te spreken, jij ook meer wordt gezien en gehoord en de ander ook de kans krijgt om vragen aan jou te stellen, zodat er een gesprek op gang komt en energie wordt uitgewisseld.

Wellicht is de stap om in je eentje te beginnen met uitspreken nog wat groot. Samen leren om jezelf uit te spreken, voelt vaak een stuk veiliger.

Ik help (management) teams om te horen, zien, voelen én spreken. Ik leer ze dat jezelf niet uitspreken, nog veel onveiliger is, dan wel uitspreken. Ik leer teams om in contact te komen met het groepsonderbewuste, daar waar het potentieel is verborgen. 

 Raakt bovenstaande je? Herken je het? Hulp nodig? Bel me, ik wacht op jou!

info@tien-spirit.nl, 06 43010500

Website laten maken door Modual | Open cookie voorkeuren